حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ لَمَّا نَزَلَتْ
﴿ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ ﴾ فَكُتِبَ عَلَيْهِمْ أَنْ لاَ يَفِرَّ وَاحِدٌ مِنْ عَشَرَةٍ ـ فَقَالَ سُفْيَانُ غَيْرَ مَرَّةٍ أَنْ لاَ يَفِرَّ عِشْرُونَ مِنْ مِائَتَيْنِ ـ ثُمَّ نَزَلَتِ ﴿ الآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمُ ﴾ الآيَةَ، فَكَتَبَ أَنْ لاَ يَفِرَّ مِائَةٌ مِنْ مِائَتَيْنِ ـ زَادَ سُفْيَانُ مَرَّةً ـ نَزَلَتْ ﴿ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ ﴾. قَالَ سُفْيَانُ وَقَالَ ابْنُ شُبْرُمَةَ وَأُرَى الأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْىَ عَنِ الْمُنْكَرِ مِثْلَ هَذَا.(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi:) ‹Agar sizlardan yigirma sabrli (kishi) boʻ lsa, ikki yuz (dushman)ni yengadi› (Anfol surasi, 65) (oyati) nozil boʻ lganida, ularga — bir (kishi) oʻ n (dushman)dan qochmasligi farz qilindi. (Sufyon bir necha bor: «Yigirma (kishi) ikki yuzdan qochmasligi» dedi.) Soʻng ‹Endi Alloh sizdan (yukni) yengillatdi...› (Anfol surasi, 66) (oyati) nozil boʻ ldi; shunda — yuz (kishi) ikki yuzdan qochmasligi farz qilindi. (Sufyon bir marta ziyoda qildi:) ‹Moʻminlarni jangga undagin; agar sizlardan yigirma sabrli (kishi) boʻ lsa...› (Anfol surasi, 65) nozil boʻ ldi. (Sufyon:) Ibn Shubruma: «Maʼrufga buyurish va munkardan qaytarish ham — shunga oʻ xshash (deb) koʻ raman», dedi.