حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا حَبَّانُ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْغَارِ، فَرَأَيْتُ آثَارَ الْمُشْرِكِينَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، لَوْ أَنَّ أَحَدَهُمْ رَفَعَ قَدَمَهُ رَآنَا. قَالَ " مَا ظَنُّكَ بِاثْنَيْنِ اللَّهُ ثَالِثُهُمَا ".
(Abu Bakr (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Paygʻambar ﷺ bilan gʻorda edim; men mushriklarning izlarini (oyoqlarini) koʻ rdim va: «Ey Allohning Rasuli, agar ulardan biri oyogʻ ini koʻ tarsa (pastga qarasa), bizni koʻ rar edi», dedim. U zot: «Uchinchisi Alloh boʻ lgan ikki (kishi) haqida nima oʻylaysan (Alloh biz bilan-ku)?» dedilar.