حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ ـ وَكَانَ قَائِدَ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ ـ قَالَ سَمِعْتُ كَعْبَ بْنَ مَالِكٍ، يُحَدِّثُ حِينَ تَخَلَّفَ عَنْ قِصَّةِ، تَبُوكَ. فَوَاللَّهِ مَا أَعْلَمُ أَحَدًا أَبْلاَهُ اللَّهُ فِي صِدْقِ الْحَدِيثِ أَحْسَنَ مِمَّا أَبْلاَنِي، مَا تَعَمَّدْتُ مُنْذُ ذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى يَوْمِي هَذَا كَذِبًا، وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم
﴿ لَقَدْ تَابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ ﴾ إِلَى قَوْلِهِ ﴿ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ ﴾(Abdulloh ibn Kaʼb ibn Molik — u Kaʼb ibn Molikga yetakchi edi — aytdi:) Men Kaʼb ibn Molikni — u Tabuk qissasidan (jangdan) qolganida — (shunday) soʻzlab berayotganini eshitdim: «Allohga qasamki, men hech kimni — Alloh meni rost soʻzda sinab (mukofotlab) qilganchalik chiroyliroq sinaganini bilmayman; men buni Rasululloh ﷺga zikr qilganimdan to shu kunimgacha qasdan yolgʻon soʻzlamadim. Alloh azza va jalla oʻz Rasuliga ﷺ ‹Alloh Paygʻambarning va muhojirlarning (tavbasini) qabul qildi...› (degan oyatdan) to ‹...va sodiqlar bilan birga boʻ linglar› (Tavba surasi, 119) (degan soʻzigacha) (oyatini) nozil qildi», dedi.