حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا بُرَيْدُ بْنُ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ لَيُمْلِي لِلظَّالِمِ حَتَّى إِذَا أَخَذَهُ لَمْ يُفْلِتْهُ ". قَالَ ثُمَّ قَرَأَ
﴿ وَكَذَلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَا أَخَذَ الْقُرَى وَهْىَ ظَالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ ﴾(Abu Muso (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Albatta Alloh zolimga muhlat beradi, to uni (azob bilan) ushlaganida, (boshqa) qoʻ yib yubormaydi (qutqarmaydi)», dedilar. Soʻng ‹Robbing — zolim (aholili) shaharlarni (ushlab) jazolaganda, mana shunday ushlaydi; albatta Uning ushlashi alamli, qattiqdir› (Hud surasi, 102) (oyatini) oʻqidilar.