حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ عُوَيْمِرًا، أَتَى عَاصِمَ بْنَ عَدِيٍّ وَكَانَ سَيِّدَ بَنِي عَجْلاَنَ فَقَالَ كَيْفَ تَقُولُونَ فِي رَجُلٍ وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ أَمْ كَيْفَ يَصْنَعُ سَلْ لِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَأَتَى عَاصِمٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسَائِلَ، فَسَأَلَهُ عُوَيْمِرٌ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَرِهَ الْمَسَائِلَ وَعَابَهَا، قَالَ عُوَيْمِرٌ وَاللَّهِ لاَ أَنْتَهِي حَتَّى أَسْأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَجَاءَ عُوَيْمِرٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَجُلٌ وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ أَمْ كَيْفَ يَصْنَعُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ الْقُرْآنَ فِيكَ وَفِي صَاحِبَتِكَ ". فَأَمَرَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْمُلاَعَنَةِ بِمَا سَمَّى اللَّهُ فِي كِتَابِهِ، فَلاَعَنَهَا ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنْ حَبَسْتُهَا فَقَدْ ظَلَمْتُهَا، فَطَلَّقَهَا، فَكَانَتْ سُنَّةً لِمَنْ كَانَ بَعْدَهُمَا فِي الْمُتَلاَعِنَيْنِ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " انْظُرُوا فَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَسْحَمَ أَدْعَجَ الْعَيْنَيْنِ عَظِيمَ الأَلْيَتَيْنِ خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ فَلاَ أَحْسِبُ عُوَيْمِرًا إِلاَّ قَدْ صَدَقَ عَلَيْهَا، وَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أُحَيْمِرَ كَأَنَّهُ وَحَرَةٌ فَلاَ أَحْسِبُ عُوَيْمِرًا، إِلاَّ قَدْ كَذَبَ عَلَيْهَا ". فَجَاءَتْ بِهِ عَلَى النَّعْتِ الَّذِي نَعَتَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ تَصْدِيقِ عُوَيْمِرٍ، فَكَانَ بَعْدُ يُنْسَبُ إِلَى أُمِّهِ.
(Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Uvaymir Osim ibn Adiyning oldiga keldi — u (Osim) Banu Ajlonning sayyidi (boshligʻ i) edi — va: «Bir kishi xotini bilan (boshqa) bir kishini topsa, uni oʻ ldirsa, sizlar uni (qasos uchun) oʻ ldirasizmi — yoki u qanday qilsin? Bu haqda men uchun Rasululloh ﷺdan soʻrab ber», dedi. Osim Paygʻambar ﷺning oldigʻa kelib: «Ey Allohning Rasuli...» dedi; Rasululloh ﷺ (bunday) savollarni yoqtirmadilar. Uvaymir undan (Osimdan) soʻradi; u: «Rasululloh ﷺ savollarni yoqtirmadilar va ularni ayb (deb) koʻ rdilar», dedi. Uvaymir: «Allohga qasamki, men bu haqda Rasululloh ﷺdan soʻramagunimcha toʻ xtamayman», dedi. Uvaymir kelib: «Ey Allohning Rasuli, bir kishi xotini bilan (boshqa) bir kishini topsa, uni oʻ ldirsa, sizlar uni oʻ ldirasizmi — yoki u qanday qilsin?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Alloh sen va xotining haqda Qurʼon nozil qildi», dedilar va ikkalasiga — Alloh oʻz Kitobida aytganidek — muloana (qarama-qarshi qasam) qilishni buyurdilar. U (Uvaymir) u (xotini) bilan liʼon qildi, soʻng: «Ey Allohning Rasuli, agar uni (nikohda) ushlab tursam, unga zulm qilgan boʻ laman», dedi va uni taloq qildi. Bu — ulardan keyingilar uchun — liʼon qilganlar (orasida) sunnat boʻ lib qoldi. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Qaranglar; agar u (xotin) uni (bolani) qora, koʻ zlari katta-qora, dumbalari katta, boldirlari yoʻgʻ on (holda) keltirsa, men Uvaymirni faqat u (xotin) haqda rost soʻzlagan (deb) bilaman; agar uni qizgʻ ish — goʻ yo (kichkina) kalamushdek — keltirsa, men Uvaymirni faqat u haqda yolgʻon soʻzlagan (deb) bilaman», dedilar. U (xotin) uni (bolani) Rasululloh ﷺ taʼriflagan — Uvaymirning rostligini (koʻ rsatadigan) — sifatda keltirdi; shundan keyin u (bola) onasiga nisbat berilar edi (yaʼni onasining ismi bilan atalar edi).