حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ
﴿ الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ ﴾ شَقَّ ذَلِكَ عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالُوا أَيُّنَا لَمْ يَلْبِسْ إِيمَانَهُ بِظُلْمٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّهُ لَيْسَ بِذَاكَ، أَلاَ تَسْمَعُ إِلَى قَوْلِ لُقْمَانَ لاِبْنِهِ ﴿ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ ﴾"(Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu) aytdi:) Bu oyat: ‹Iymon keltirib, iymonlarini zulm bilan aralashtirmaganlar...› (Anʼom surasi, 82) nozil boʻ lganida, bu Rasululloh ﷺning ashobiga ogʻ ir keldi va ular: «Qaysimiz iymonini zulm bilan aralashtirmagan?» dedi. Rasululloh ﷺ: «U — unday emas; Luqmonning oʻgʻ liga aytgan soʻzini eshitmaysizmi: ‹...Allohga shirk keltirma; albatta shirk — ulkan zulmdir› (Luqmon surasi, 13)?» dedilar.