حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُلَيْحٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ هِلاَلِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا مِنْ مُؤْمِنٍ إِلاَّ وَأَنَا أَوْلَى النَّاسِ بِهِ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ، اقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ
﴿ النَّبِيُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ ﴾ فَأَيُّمَا مُؤْمِنٍ تَرَكَ مَالاً فَلْيَرِثْهُ عَصَبَتُهُ مَنْ كَانُوا، فَإِنْ تَرَكَ دَيْنًا أَوْ ضِيَاعًا فَلْيَأْتِنِي وَأَنَا مَوْلاَهُ ".(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qildi)ki, u zot: «Hech bir moʻmin yoʻqki, men — dunyo va oxiratda — odamlarning unga eng haqlisi boʻ lmasam; xohlasangiz, ‹Paygʻambar — moʻminlarga oʻ zlaridan koʻ ra haqliroqdir› (Ahzob surasi, 6) (oyatini) oʻqinglar; bas, qaysi bir moʻmin (vafot etib) mol qoldirsa, uning asabasi (qarindoshlari) — kim boʻ lsa (ham) — unga voris boʻ lsin; agar qarz yoki nochor (oila) qoldirsa, menga kelsin — men uning valiysi(homiysi)man», dedilar.