حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَشْهَبِ، حَدَّثَنَا أَبُو الْجَوْزَاءِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، رضى الله عنهما فِي قَوْلِهِ
﴿ اللاَّتَ وَالْعُزَّى ﴾ كَانَ الَّلاَتُ رَجُلاً يَلُتُّ سَوِيقَ الْحَاجِّ.(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) — Uning ‹Lot va Uzzo› (Najm surasi, 19) degan soʻzi haqida) aytdi: Lot — hojilarga saviq (talqon) ezib (aralashtirib) beradigan bir kishi edi (keyin u but qilib olindi).