حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، سَمِعْتُ عُرْوَةَ، قُلْتُ لِعَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَقَالَتْ إِنَّمَا كَانَ مَنْ أَهَلَّ بِمَنَاةَ الطَّاغِيَةِ الَّتِي بِالْمُشَلَّلِ لاَ يَطُوفُونَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى
﴿ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ ﴾ فَطَافَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالْمُسْلِمُونَ. قَالَ سُفْيَانُ مَنَاةُ بِالْمُشَلَّلِ مِنْ قُدَيْدٍ. وَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ نَزَلَتْ فِي الأَنْصَارِ كَانُوا هُمْ وَغَسَّانُ قَبْلَ أَنْ يُسْلِمُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ. مِثْلَهُ. وَقَالَ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ كَانَ رِجَالٌ مِنَ الأَنْصَارِ مِمَّنْ كَانَ يُهِلُّ لِمَنَاةَ ـ وَمَنَاةُ صَنَمٌ بَيْنَ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةِ ـ قَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ كُنَّا لاَ نَطُوفُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ تَعْظِيمًا لِمَنَاةَ. نَحْوَهُ.(Urva aytdi:) Men Oishaga (Safo bilan Marva orasidagi saʼy haqida) aytdim. U: «Mushallalda (joylashgan) Manot — (oʻ sha) togʻ ut (but) uchun ihrom (talbiya) qilganlar Safo bilan Marva orasida tavof (saʼy) qilmas edilar; shunda Alloh taolo ‹Albatta Safo bilan Marva — Allohning shaoirlaridan (belgilaridan)dir› (Baqara surasi, 158) (oyatini) nozil qildi; soʻng Rasululloh ﷺ va musulmonlar (Safo-Marva orasini) tavof qildilar», dedi. (Sufyon: «Manot — Qudayd (yaqinida)gi Mushallalda (edi)» dedi. Abdurrahmon ibn Xolid, Ibn Shihobdan, Urvadan, Oishadan: ‹U (oyat) ansorlar haqida nozil boʻ ldi; ular va Gʻ asson (qabilasi) — islomga kirishdan oldin — Manot uchun talbiya qilar edilar› — shuning misli (rivoyat qildi). Maʼmar, Zuhriydan, Urvadan, Oishadan: ‹Ansorlardan — Manot uchun talbiya qilar edigan baʼzi erkaklar bor edi — Manot esa Makka bilan Madina orasidagi bir but edi — ular: ‹Ey Allohning Paygʻambari, biz — Manotni ulugʻ lab — Safo bilan Marva orasida tavof qilmas edik› dedi› — shunga oʻ xshash (rivoyat qildi).)