حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَرَّقَ نَخْلَ بَنِي النَّضِيرِ وَقَطَعَ، وَهْىَ الْبُوَيْرَةُ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى
﴿ مَا قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَى أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِيُخْزِيَ الْفَاسِقِينَ ﴾(Ibn Umar (roziyallohu anhumo) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺ Banu Nazirning xurmo (daraxtlari)ni yoqdi va kesdi — u (joy) Buvayra (deb atalardi). Shunda Alloh taolo ‹Xurmo daraxtidan nimani kessangiz yoki uni oʻ z ildizlari ustida tik qoldirsangiz — bas, (bu) Allohning izni bilan(dir); va (bu) fosiqlarni xor qilishi uchun(dir)› (Hashr surasi, 5) (oyatini) nozil qildi.