حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يَكْشِفُ رَبُّنَا عَنْ سَاقِهِ فَيَسْجُدُ لَهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ وَمُؤْمِنَةٍ، وَيَبْقَى مَنْ كَانَ يَسْجُدُ فِي الدُّنْيَا رِئَاءً وَسُمْعَةً، فَيَذْهَبُ لِيَسْجُدَ فَيَعُودُ ظَهْرُهُ طَبَقًا وَاحِدًا ".
(Abu Saʼid (al-Xudriy) (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Paygʻambar ﷺni: «Robbimiz oʻ z soqini (incigini) ochadi; shunda har bir moʻmin erkak va moʻmina ayol Unga sajda qiladi; (lekin) dunyoda riyo va shuhrat uchun sajda qilgan (kishi) qoladi; u sajda qilishga boradi, (lekin) uning beli bir (yagona) tabaqa (taxta) kabi boʻ lib qoladi (egilmaydi)», deb aytayotganlarini eshitdim.