حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي بَقِيعِ الْغَرْقَدِ فِي جَنَازَةٍ فَقَالَ " مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ وَقَدْ كُتِبَ مَقْعَدُهُ مِنَ الْجَنَّةِ وَمَقْعَدُهُ مِنَ النَّارِ ". فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلاَ نَتَّكِلُ فَقَالَ " اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ ". ثُمَّ قَرَأَ
﴿ فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى * وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى ﴾ إِلَى قَوْلِهِ {لِلْعُسْرَى}(Ali (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz Paygʻambar ﷺ bilan Baqiʼul-Gʻ arqadda bir janozada edik. U zot: «Sizlardan hech bir (kishi) yoʻqki, illo uning jannatdagi oʻ rni va doʻ zaxdagi oʻ rni (allaqachon) yozilgan boʻ lmasin», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, unda (amalni qoʻ yib, faqat shunga) tayanamizmi?» dedi. U zot: «(Yoʻq,) amal qilinglar — har kim (oʻ ziga yaratilgan ishga) muyassar (oson) qilinadi», dedilar, soʻng ‹Bas, kim (ato) bersa va taqvo qilsa, hamda al-husnani tasdiqlasa...› (degan oyatdan) to ‹...(qiyinlik) ‹usro›ga (muyassar qilamiz)› (Layl surasi, 5-10) (degan soʻzigacha) (oyatni) oʻqidilar.