حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَلِيٍّ ـ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ـ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ وَقَدْ كُتِبَ مَقْعَدُهُ مِنَ الْجَنَّةِ وَمَقْعَدُهُ مِنَ النَّارِ ". فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلاَ نَتَّكِلُ قَالَ " لاَ، اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ ". ثُمَّ قَرَأَ
﴿ فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى * وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى * فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى ﴾ إِلَى قَوْلِهِ ﴿ فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى ﴾(Ali (alayhissalom) aytdi:) Biz Paygʻambar ﷺning huzurida oʻ tirgan edik; u zot: «Sizlardan hech bir (kishi) yoʻqki, illo uning jannatdagi oʻ rni va doʻ zaxdagi oʻ rni (allaqachon) yozilgan boʻ lmasin», dedilar. Biz: «Ey Allohning Rasuli, unda (faqat shunga) tayanib (amalni qoʻ yamiz)mi?» dedik. U zot: «Yoʻq, amal qilinglar — har kim (oʻ ziga yaratilganga) muyassar (oson) qilinadi», dedilar, soʻng ‹Bas, kim (ato) bersa va taqvo qilsa, hamda al-husnani tasdiqlasa, bas, Biz unga osonlik (yengillik) yoʻ lini muyassar qilamiz› (degan oyatdan) to ‹...(qiyinlik) ‹usro›ga muyassar qilamiz› (Layl surasi, 5-10) (degan soʻzigacha) (oyatni) oʻqidilar.