حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، غُنْدَرٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ جُنْدَبًا الْبَجَلِيَّ، قَالَتِ امْرَأَةٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أُرَى صَاحِبَكَ إِلاَّ أَبْطَأَكَ. فَنَزَلَتْ
﴿ مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى ﴾(Jundub al-Bajaliy (roziyallohu anhu) aytdi:) Bir ayol: «Ey Allohning Rasuli, men sening sohibingni (Jibrilni) faqat seni ushlab (kechiktirgan) deb oʻylayman», dedi. Shunda ‹Robbing seni tark etmadi va (sendan) yuz oʻ girmadi› (Zuho surasi, 3) (oyati) nozil boʻ ldi.