حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ الْجَزَرِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ أَبُو جَهْلٍ لَئِنْ رَأَيْتُ مُحَمَّدًا يُصَلِّي عِنْدَ الْكَعْبَةِ لأَطَأَنَّ عَلَى عُنُقِهِ. فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لَوْ فَعَلَهُ لأَخَذَتْهُ الْمَلاَئِكَةُ ". تَابَعَهُ عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ.
(Ikrima aytdi:) Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Abu Jahl: «Agar men Muhammadni Kaʼba yonida namoz oʻqiyotgan (holda) koʻ rsam, albatta uning boʻ ynini (yer bilan) bosaman (ezib tashlayman)», dedi. Bu (gap) Paygʻambar ﷺga yetdi. U zot: «Agar u (shunday) qilganida, albatta uni farishtalar (koʻ z oldida) tutib olgan boʻ lar edi», dedilar.