حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ يَزِيدَ الْكَاهِلِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَ سَأَلْتُهَا عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَى
﴿ إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ ﴾ قَالَتْ نَهَرٌ أُعْطِيَهُ نَبِيُّكُمْ صلى الله عليه وسلم شَاطِئَاهُ عَلَيْهِ دُرٌّ مُجَوَّفٌ آنِيَتُهُ كَعَدَدِ النُّجُومِ. رَوَاهُ زَكَرِيَّاءُ وَأَبُو الأَحْوَصِ وَمُطَرِّفٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ.(Abu Ubayda aytdi:) Men Oisha (roziyallohu anho)dan Alloh taoloning ‹Albatta Biz senga Kavsarni ato etdik› (Kavsar surasi, 1) degan soʻzi haqida soʻradim. U: «(U) — bir daryoki, Paygʻambaringizga ﷺ ato etilgan; uning ikki sohilida boʻ shliqli (kovak) marvarid (chodirlari) bordir; uning idishlari yulduzlar soni kabidir», dedi. (Buni Zakariyo, Abul-Ahvas va Mutarrif ham Abu Isʼhoqdan rivoyat qildi.)