حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ جُنْدَبًا، يَقُولُ اشْتَكَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَقُمْ لَيْلَةً أَوْ لَيْلَتَيْنِ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا مُحَمَّدُ مَا أُرَى شَيْطَانَكَ إِلاَّ قَدْ تَرَكَكَ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
﴿ وَالضُّحَى * وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى * مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى ﴾(Jundub (ibn Abdulloh) (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ betob boʻ ldilar va bir yoki ikki kecha (tahajjudga) turolmadilar. Shunda bir ayol u zotning oldigʻa kelib: «Ey Muhammad, men sening shaytoning seni tark etgan boʻ lishini deb oʻylayman», dedi. Shunda Alloh azza va jalla ‹Vaz-zuho. Val-layli iza sajo. Mo vaddaʼaka Robbuka va mo qalo (Zuhoga qasam; tunga — qaror topganida — qasam; Robbing seni tark etmadi va yuz oʻ girmadi)› (Zuho surasi, 1-3) (oyatlarini) nozil qildi.