حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " بِئْسَ مَا لأَحَدِهِمْ أَنْ يَقُولَ نَسِيتُ آيَةَ كَيْتَ وَكَيْتَ بَلْ نُسِّيَ، وَاسْتَذْكِرُوا الْقُرْآنَ فَإِنَّهُ أَشَدُّ تَفَصِّيًا مِنْ صُدُورِ الرِّجَالِ مِنَ النَّعَمِ ".
(Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Birortangiz uchun ‹Men falon-falon oyatni unutdim› deb aytish qanchalik yomon! Balki (u oʻ zi unutmadi,) unga unuttirildi (chunki u eslab turmadi). Qurʼonni (doimo takror oʻqib) yodda saqlanglar; chunki u — kishilarning koʻ kslari (yodi)dan — boʻ shalgan (yechilgan) tuyalardan (qochishda) koʻ ra qattiqroq qochadi (oson unutiladi)», dedilar.