حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ لِي ابْنُ شُبْرُمَةَ نَظَرْتُ كَمْ يَكْفِي الرَّجُلَ مِنَ الْقُرْآنِ فَلَمْ أَجِدْ سُورَةً أَقَلَّ مِنْ ثَلاَثِ آيَاتٍ، فَقُلْتُ لاَ يَنْبَغِي لأَحَدٍ أَنْ يَقْرَأَ أَقَلَّ مِنْ ثَلاَثِ آيَاتٍ.
(Sufyon aytdi:) Ibn Shubruma menga: «Men — kishiga Qurʼondan qancha(si) yetishini (kifoya qilishini) qarab (oʻ ylab) koʻ rdim — uch oyatdan kam (boʻ lgan) bir surani topmadim; shu sababli: ‹Hech kimga uch oyatdan kam (qilib) oʻqiish loyiq emas› dedim», dedi.