حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، سَمِعَ حَسَّانَ بْنَ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّهُ سَأَلَ عَائِشَةَ عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَى
﴿ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱتَّقُوا۟ رَبَّكُمُ ٱلَّذِى خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَٰحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَآءً ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ٱلَّذِى تَسَآءَلُونَ بِهِۦ وَٱلْأَرْحَامَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا ﴾{وَإِنْ خِفْتُمْ أَنْ لاَ تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنَ النِّسَاءِ مَثْنَى وَثُلاَثَ وَرُبَاعَ فَإِنْ خِفْتُمْ أَنْ لاَ تَعْدِلُوا فَوَاحِدَةً أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ ذَلِكَ أَدْنَى أَنْ لاَ تَعُولُوا}. قَالَتْ يَا ابْنَ أُخْتِي، الْيَتِيمَةُ تَكُونُ فِي حَجْرِ وَلِيِّهَا، فَيَرْغَبُ فِي مَالِهَا وَجَمَالِهَا، يُرِيدُ أَنْ يَتَزَوَّجَهَا بِأَدْنَى مِنْ سُنَّةِ صَدَاقِهَا، فَنُهُوا أَنْ يَنْكِحُوهُنَّ إِلاَّ أَنْ يُقْسِطُوا لَهُنَّ فَيُكْمِلُوا الصَّدَاقَ، وَأُمِرُوا بِنِكَاحِ مَنْ سِوَاهُنَّ مِنَ النِّسَاءِ.(Urva rivoyat qildi)ki, u Oisha (roziyallohu anho)dan Alloh taoloning ‹Agar yetimlar (haqi)da adolat qilolmasligingizdan qoʻ rqsangiz, oʻ zingizga yoqqan (boshqa) ayollardan ikki, uch va toʻ rttagacha uylaninglar; agar (ular orasida) adolat qilolmasligingizdan qoʻ rqsangiz, bittani (oling) yoki qoʻ lingizdagi (choʻri)ni (oling); mana shu — zulm (haqsizlik) qilmasligingizga yaqinroqdir› (Niso surasi, 3) degan soʻzi haqida soʻradi. U: «Ey jiyanim, (bu) — bir yetim qiz(dirki), u oʻ z valiysining qaramogʻ ida (himoyasida) boʻ ladi; (valiysi) uning moli va goʻzalligiga ragʻ bat qilib, uni — mahrining odatdagi (toʻ liq) miqdoridan kam (mahr) bilan — nikohlab olmoqchi boʻ ladi. Bas, ular (valiylar) — bunday qizlarga adolat qilib, mahrni toʻ liq (berish) holatidan boshqa — ularni nikohlab olishdan qaytarildi; va ulardan boshqa ayollarni nikohlab olishga buyurildi», dedi.