حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ خَيْبَرَ وَالْمَدِينَةِ ثَلاَثًا يُبْنَى عَلَيْهِ بِصَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَىٍّ فَدَعَوْتُ الْمُسْلِمِينَ إِلَى وَلِيمَتِهِ فَمَا كَانَ فِيهَا مِنْ خُبْزٍ وَلاَ لَحْمٍ، أُمِرَ بِالأَنْطَاعِ فَأَلْقَى فِيهَا مِنَ التَّمْرِ وَالأَقِطِ وَالسَّمْنِ فَكَانَتْ وَلِيمَتَهُ، فَقَالَ الْمُسْلِمُونَ إِحْدَى أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ أَوْ مِمَّا مَلَكَتْ يَمِينُهُ، فَقَالُوا إِنْ حَجَبَهَا فَهْىَ مِنْ أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ، وَإِنْ لَمْ يَحْجُبْهَا فَهْىَ مِمَّا مَلَكَتْ يَمِينُهُ، فَلَمَّا ارْتَحَلَ وَطَّى لَهَا خَلْفَهُ وَمَدَّ الْحِجَابَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ النَّاسِ.
(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ Xaybar bilan Madina orasida uch (kun) turdilar — u zot Safiyya bint Huyay bilan qoʻ shildilar (zifofga kirdilar). Men musulmonlarni u zotning valimasiga (toʻ y taomiga) chaqirdim — unda (toʻ yda) na non, na goʻsht bor edi. (U zot) charm (dasturxon)larni (yozishni) buyurdilar; ularga xurmo, qurut va sariyogʻ tashlandi — bas, shu u zotning valimasi boʻ ldi. Musulmonlar: «(U) — moʻminlar onalaridan birimi, yoki u zotning qoʻ lidagi (joriyalardan)mi?» dedi va: «Agar u zot uni (pardaga) toʻ ssalar (hijob qilsalar), u — moʻminlar onalaridan(dir); agar uni toʻ smasalar, u — u zotning qoʻ lidagi (joriya)dandir», dedi. U zot (yoʻ lga) chiqganlarida, unga oʻ z ortlarida (joy) tayyorlab berdilar va u bilan odamlar orasiga hijob (parda) tortdilar.