حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَتْ خَوْلَةُ بِنْتُ حَكِيمٍ مِنَ اللاَّئِي وَهَبْنَ أَنْفُسَهُنَّ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ عَائِشَةُ أَمَا تَسْتَحِي الْمَرْأَةُ أَنْ تَهَبَ نَفْسَهَا لِلرَّجُلِ فَلَمَّا نَزَلَتْ
﴿ ۞ تُرْجِى مَن تَشَآءُ مِنْهُنَّ وَتُـْٔوِىٓ إِلَيْكَ مَن تَشَآءُ ۖ وَمَنِ ٱبْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكَ ۚ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰٓ أَن تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّ وَلَا يَحْزَنَّ وَيَرْضَيْنَ بِمَآ ءَاتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّ ۚ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ مَا فِى قُلُوبِكُمْ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَلِيمًا ﴾{تُرْجِئُ مَنْ تَشَاءُ مِنْهُنَّ} قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَرَى رَبَّكَ إِلاَّ يُسَارِعُ فِي هَوَاكَ. رَوَاهُ أَبُو سَعِيدٍ الْمُؤَدِّبُ وَمُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ وَعَبْدَةُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ يَزِيدُ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ.(Urva aytdi:) Xavla bint Hakim — oʻ zlarini Paygʻambar ﷺga hadya (tortiq) qilgan ayollardan biri edi. Oisha: «Ayol oʻ zini bir kishiga hadya qilishdan uyalmaydimi?» dedi. ‹Ulardan (ayollaringizdan) xohlaganingni (oʻ z navbatingdan) keyinga surasan va xohlaganingni oʻ z yoningga olasan...› (Ahzob surasi, 51) (oyati) nozil boʻ lganida, men: «Ey Allohning Rasuli, men Robbingni faqat sening hoyishing (xohishing)da shoshilayotgan (yoʻ liga solayotgan deb) koʻ ryapman», dedim. (Buni Abu Saʼid al-Muaddib, Muhammad ibn Bishr va Abda — Hishomdan, otasidan, Oishadan rivoyat qildi; ularning baʼzisi baʼzisidan ziyodaroq (rivoyat) qildi.)