حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ،
﴿ وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللاَّتِي لاَ تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ ﴾. قَالَتْ هَذَا فِي الْيَتِيمَةِ الَّتِي تَكُونُ عِنْدَ الرَّجُلِ، لَعَلَّهَا أَنْ تَكُونَ شَرِيكَتَهُ فِي مَالِهِ، وَهْوَ أَوْلَى بِهَا، فَيَرْغَبُ أَنْ يَنْكِحَهَا، فَيَعْضُلَهَا لِمَالِهَا، وَلاَ يُنْكِحَهَا غَيْرَهُ، كَرَاهِيَةَ أَنْ يَشْرَكَهُ أَحَدٌ فِي مَالِهَا.(Oisha (roziyallohu anho) ‹...Va sizlarga Kitobda — oʻ zlariga yozilgan (mahr-meros)ni bermayotgan, (lekin) ularga uylanishni istayotgan yetim ayollar haqida — tilovat qilinayotgan (oyatlar)...› (Niso surasi, 127) (haqida)) aytdi: «Bu — bir kishining huzurida boʻ lgan yetim qiz (haqida)dirki, ehtimol u (kishi) — uning molida sherigi (boʻ lib), unga (boshqalardan) haqliroq(dir); bas, u unga (qizning goʻzalligiga) ragʻ bat qilib, unga uylanishni istaydi; (lekin uning goʻzalligiga ragʻ batsiz boʻ lsa,) uni — moli sababli — (boshqaga) bermay ushlab turadi va — molida birov unga sherik boʻ lishini yoqtirmay — uni boshqaga nikohlab (ham) bermaydi», dedi.