حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلٍ، قَالَ لَمَّا عَرَّسَ أَبُو أُسَيْدٍ السَّاعِدِيُّ دَعَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابَهُ، فَمَا صَنَعَ لَهُمْ طَعَامًا وَلاَ قَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ إِلاَّ امْرَأَتُهُ أُمُّ أُسَيْدٍ، بَلَّتْ تَمَرَاتٍ فِي تَوْرٍ مِنْ حِجَارَةٍ مِنَ اللَّيْلِ، فَلَمَّا فَرَغَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنَ الطَّعَامِ أَمَاثَتْهُ لَهُ فَسَقَتْهُ، تُتْحِفُهُ بِذَلِكَ.
(Sahl (ibn Saʼd) (roziyallohu anhu) aytdi:) Abu Usayd as-Soidiy (toʻ y) qilganida, Paygʻambar ﷺ va u zotning ashobini (taomga) chaqirdi. Ularga — uning xotini Ummu Usayddan boshqa hech kim — taom tayyorlamadi va uni ularga yaqinlashtirmadi (tortmadi): u kechadan (oldindan) toshdan (yasalgan) bir idishda (tavr) bir necha xurmoni ivitib (boʻ ktirib) qoʻ ygan edi. Paygʻambar ﷺ taomdan farogʻ at topgach (yeb boʻ lgach), u (Ummu Usayd) uni (xurmo suvini) ezib (suyultirib) u zotga ichirdi — buni u zotga (xos) tuhfa (tortiq) qildi.