حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنَّا نَتَّقِي الْكَلاَمَ وَالاِنْبِسَاطَ إِلَى نِسَائِنَا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَيْبَةَ أَنْ يُنْزَلَ فِينَا شَىْءٌ فَلَمَّا تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم تَكَلَّمْنَا وَانْبَسَطْنَا.
(Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi:) Biz Paygʻambar ﷺ zamonida — biz haqimizda (vahy bilan) bir narsa nozil boʻ lishidan qoʻ rqib (heza qilib) — ayollarimizga (erkin) gapirish va (ular bilan) ochiqlashishdan saqlanar edik. Paygʻambar ﷺ vafot etgach, biz (ular bilan erkin) gaplasha boshladik va ochiqlashdik.