حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ آلَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ نِسَائِهِ شَهْرًا وَقَعَدَ فِي مَشْرُبَةٍ لَهُ فَنَزَلَ لِتِسْعٍ وَعِشْرِينَ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ آلَيْتَ عَلَى شَهْرٍ. قَالَ " إِنَّ الشَّهْرَ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ ".
(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ oʻ z zavjalaridan bir oy (chetlanishga) qasam (iyloʼ) qildilar va oʻ z (yuqori) xonasida (yolgʻ iz) oʻ tirdilar. Soʻng yigirma toʻ qqiz (kun)da (xonadan) tushdilar. «Ey Allohning Rasuli, sen bir oy (chetlanishga) qasam qilgan eding-ku», deyildi. U zot: «Albatta oy — (baʼzan) yigirma toʻ qqiz (kun)dir», dedilar.