حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ أَصَبْنَا سَبْيًا فَكُنَّا نَعْزِلُ فَسَأَلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَوَإِنَّكُمْ لَتَفْعَلُونَ قَالَهَا ثَلاَثًا مَا مِنْ نَسَمَةٍ كَائِنَةٍ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ إِلاَّ هِيَ كَائِنَةٌ ".
(Abu Saʼid al-Xudriy (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz (jangda) asirlar (sabiy) qoʻ lga kiritdik va azl qilar edik. Biz Rasululloh ﷺdan (bu haqda) soʻradik. U zot: «Sizlar (rostdan ham) shunday qilasizmi?» dedilar — buni uch marta aytdilar — «Qiyomat kunigacha (yaratilishi) muqarrar boʻ lgan hech bir jon yoʻqki, illo u (baribir) yaratiladi (azl uni toʻ smaydi)», dedilar.