حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، قَالَ اخْتَلَفَ النَّاسُ بِأَىِّ شَىْءٍ دُووِيَ جُرْحُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ أُحُدٍ، فَسَأَلُوا سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، وَكَانَ مِنْ آخِرِ مَنْ بَقِيَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْمَدِينَةِ، فَقَالَ وَمَا بَقِيَ مِنَ النَّاسِ أَحَدٌ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، كَانَتْ فَاطِمَةُ عَلَيْهَا السَّلاَمُ تَغْسِلُ الدَّمَ عَنْ وَجْهِهِ، وَعَلِيٌّ يَأْتِي بِالْمَاءِ عَلَى تُرْسِهِ، فَأُخِذَ حَصِيرٌ، فَحُرِّقَ فَحُشِيَ بِهِ جُرْحُهُ.
(Abu Hozim aytdi:) Odamlar — Rasululloh ﷺning Uhud kuni (olgan) jarohati nima bilan davolangani haqida — ixtilof qildi. Soʻng ular Sahl ibn Saʼd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan soʻradi — u Madinada Paygʻambar ﷺning ashobidan qolgan eng oxirgi (kishi)lardan edi. U: «Odamlar ichida buni mendan koʻ ra biluvchiroq hech kim qolmadi: Fotima (unga salom boʻ lsin) u zotning yuzlaridan qonni yuvar, Ali esa qalqonida suv keltirar edi. Soʻng bir boʻ ra (xasir) olinib, (kuydirilib) kul qilindi va u (kul) bilan u zotning jarohati toʻ ldirildi (qon toʻ xtatildi)» dedi.