وَقَالَ الْحُسَيْنُ بْنُ الْوَلِيدِ النَّيْسَابُورِيُّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، وَأَبِي، أُسَيْدٍ قَالاَ تَزَوَّجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أُمَيْمَةَ بِنْتَ شَرَاحِيلَ، فَلَمَّا أُدْخِلَتْ عَلَيْهِ بَسَطَ يَدَهُ إِلَيْهَا فَكَأَنَّهَا كَرِهَتْ ذَلِكَ فَأَمَرَ أَبَا أُسَيْدٍ أَنْ يُجَهِّزَهَا وَيَكْسُوَهَا ثَوْبَيْنِ رَازِقِيَّيْنِ.
(Abbos ibn Sahl, otasi (Sahl) va Abu Usayd (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qildi)ki, ular ikkovi: «Paygʻambar ﷺ Umayma bint Sharohilga uylandilar; u u zotning oldigʻa kiritilgach, u zot qoʻ llarini unga choʻ zdilar; (lekin) u (ayol) buni yoqtirmagandek (boʻ ldi). Shunda u zot Abu Usaydga — uni jihozlab (zarur narsasini berib), unga ikki rozqiy (oq) kiyim kiydirishni — buyurdilar» dedi.