حَدَّثَنَا أَصْبَغُ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَسْلَمَ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ زَنَى. فَأَعْرَضَ عَنْهُ، فَتَنَحَّى لِشِقِّهِ الَّذِي أَعْرَضَ فَشَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ، فَدَعَاهُ فَقَالَ " هَلْ بِكَ جُنُونٌ هَلْ أُحْصِنْتَ ". قَالَ نَعَمْ. فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُرْجَمَ بِالْمُصَلَّى، فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ جَمَزَ حَتَّى أُدْرِكَ بِالْحَرَّةِ فَقُتِلَ.
(Jobir (roziyallohu anhumo) rivoyat qildi)ki, Aslam (qabilasi)dan bir kishi Paygʻambar ﷺning oldiga — u zot masjidda edilar — kelib: «Albatta u (men) zino qildi» dedi. U zot undan yuz oʻ girdilar. (Kishi) u zot yuz oʻ girgan tomonga oʻ tib, oʻ ziga qarshi toʻ rt marta guvohlik berdi. Shunda u zot uni chaqirib: «Senda jununlik (aql kirishmaslik) bormi? Sen muhsanmisan (uylanganmisan)?» dedilar. U: «Ha» dedi. U zot — uning namozgohda rajm qilinishini (toshboʻ ron etilishini) — buyurdilar. Toshlar unga qattiq botgach, u qochdi — to Harrada unga yetib borildi va u (oʻ sha yerda) oʻ ldirildi.