حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، كَانَ إِذَا سُئِلَ عَنْ نِكَاحِ النَّصْرَانِيَّةِ، وَالْيَهُودِيَّةِ، قَالَ إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ الْمُشْرِكَاتِ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ، وَلاَ أَعْلَمُ مِنَ الإِشْرَاكِ شَيْئًا أَكْبَرَ مِنْ أَنْ تَقُولَ الْمَرْأَةُ رَبُّهَا عِيسَى، وَهْوَ عَبْدٌ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ.
(Nofiʼ rivoyat qildi)ki, Ibn Umar (roziyallohu anhumo) — nasroniy va yahudiy (ayol)ga uylanish haqida soʻralganida, (shunday) der edi: «Albatta Alloh mushrika ayollarni moʻminlarga harom qildi; va men shirkdan — ayolning ‹Robbim — Iso› deyishidan kattaroq biror (shirk) bilmayman; holbuki u (Iso) — Allohning bandalaridan bir banda(dir).»