حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ عَلْقَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم " فِي الْجُمُعَةِ سَاعَةٌ لاَ يُوَافِقُهَا مُسْلِمٌ قَائِمٌ يُصَلِّي، فَسَأَلَ اللَّهَ خَيْرًا، إِلاَّ أَعْطَاهُ ". وَقَالَ بِيَدِهِ، وَوَضَعَ أَنْمَلَتَهُ عَلَى بَطْنِ الْوُسْطَى وَالْخِنْصَرِ. قُلْنَا يُزَهِّدُهَا.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Abul-Qosim ﷺ: «Jumʼada bir soat (vaqt) bordirki, unga bir musulmon — namozda tik turib, Allohdan yaxshilik soʻrayotgan holda — toʻ gʻ ri kelsa, Alloh unga (oʻ shani) bermay qoymaydi» dedilar va qoʻ llari bilan (ishora qilib), barmoq uchini oʻ rta (barmoq) va jimjiloq ustiga qoʻ ydilar. Biz: «(U zot) uni (oʻ sha soatni) ozaytirmoqdalar (qisqaligini bildirmoqdalar)» dedik.