حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا جَبَلَةُ بْنُ سُحَيْمٍ، سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " الشَّهْرُ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا ". يَعْنِي ثَلاَثِينَ، ثُمَّ قَالَ " وَهَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا ". يَعْنِي تِسْعًا وَعِشْرِينَ يَقُولُ، مَرَّةً ثَلاَثِينَ وَمَرَّةً تِسْعًا وَعِشْرِينَ.
(Jabala ibn Suhaym aytdi:) Men Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ni (shunday) deganini eshitdim: Paygʻambar ﷺ: «Oy — mana shunday, mana shunday, mana shunday(dir)» dedilar — yaʼni oʻ ttiz (kun); soʻng: «Va mana shunday, mana shunday, mana shunday» dedilar — yaʼni yigirma toʻ qqiz; (yaʼni) bir marta oʻ ttiz, bir marta yigirma toʻ qqiz, der edilar.