حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ هِلاَلَ بْنَ أُمَيَّةَ، قَذَفَ امْرَأَتَهُ، فَجَاءَ فَشَهِدَ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ، فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ". ثُمَّ قَامَتْ فَشَهِدَتْ.
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) rivoyat qildi)ki, Hilol ibn Umayya oʻ z xotinini (zinoda) qazf (tuhmat) qildi; u kelib, guvohlik berdi — Paygʻambar ﷺ esa: «Albatta Alloh biladiki, ikkovingizdan biringiz yolgʻonchi; bas, ikkovingizdan (biror) tavba qiluvchi bormi?» der edilar. Soʻng u (ayol) turib, guvohlik berdi.