حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ الأَعْرَجِ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ زَيْنَبَ ابْنَةَ أَبِي سَلَمَةَ، أَخْبَرَتْهُ عَنْ أُمِّهَا أُمِّ سَلَمَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ امْرَأَةً مِنْ أَسْلَمَ يُقَالُ لَهَا سُبَيْعَةُ كَانَتْ تَحْتَ زَوْجِهَا، تُوُفِّيَ عَنْهَا وَهْىَ حُبْلَى، فَخَطَبَهَا أَبُو السَّنَابِلِ بْنُ بَعْكَكٍ، فَأَبَتْ أَنْ تَنْكِحَهُ، فَقَالَ وَاللَّهِ مَا يَصْلُحُ أَنْ تَنْكِحِيهِ حَتَّى تَعْتَدِّي آخِرَ الأَجَلَيْنِ. فَمَكُثَتْ قَرِيبًا مِنْ عَشْرِ لَيَالٍ ثُمَّ جَاءَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " انْكِحِي ".
(Ummu Salama (roziyallohu anho) (Paygʻambar ﷺning zavjasi) rivoyat qildi)ki, Aslamdan Subayʼa deb ataladigan bir ayol oʻ z eri (nikohida) edi; (eri) uni — u homilador (boʻ lgan) holda — (vafot etib) tark qildi (vafot etdi). Abu Sanobil ibn Baʼkak unga xostgorlik qildi; (lekin) u unga tegishdan bosh tortdi. U: «Allohga qasamki, sen — to ikki muddatning oxirgi (uzunrogʻ i)ni idda (sifatida) tutmaguncha — unga tegishing toʻ gʻ ri kelmaydi» dedi. (Subayʼa) oʻ n kechacha yaqin turdi (kutdi), soʻng Paygʻambar ﷺning oldiga keldi. U zot: «(Endi) nikohlanaver» dedilar.