حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ حَفْصَةَ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ كُنَّا نُنْهَى أَنْ نُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثٍ، إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا، وَلاَ نَكْتَحِلَ، وَلاَ نَطَّيَّبَ، وَلاَ نَلْبَسَ ثَوْبًا مَصْبُوغًا، إِلاَّ ثَوْبَ عَصْبٍ، وَقَدْ رُخِّصَ لَنَا عِنْدَ الطُّهْرِ إِذَا اغْتَسَلَتْ إِحْدَانَا مِنْ مَحِيضِهَا فِي نُبْذَةٍ مِنْ كُسْتِ أَظْفَارٍ، وَكُنَّا نُنْهَى عَنِ اتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ.
(Ummu Atiyya (roziyallohu anho) aytdi:) Biz — bir oʻ likka uchdan ortiq (kun) motam tutishdan qaytarilar edik, magar er (uchun) — toʻ rt oy-u oʻ n (kun); va surma qoʻ ymas, atir surtmas, boʻ yalgan (rangli) kiyim kiymas edik — magar asb (matosi)dan (boʻ lgan kiyim). Bizga — poklik paytida, birortamiz hayzdan gʻ usl qilgan paytida — qust va azfor (xushboʻ y tutatqi)dan bir oz (ishlatishga) ruxsat berilgan edi. Va biz janozaga ergashishdan (man qilinar) qaytarilar edik.