حَدَّثَنَا ابْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ جَاءَتْ هِنْدُ بِنْتُ عُتْبَةَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ مِسِّيكٌ، فَهَلْ عَلَىَّ حَرَجٌ أَنْ أُطْعِمَ مِنَ الَّذِي لَهُ عِيَالَنَا قَالَ " لاَ إِلاَّ بِالْمَعْرُوفِ ".
(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Hind bint Utba kelib: «Ey Allohning Rasuli, albatta Abu Sufyon — baxil (xasis) kishi; uning (moli)dan oilamizga yedirsam, menga gunoh boʻ ladimi?» dedi. U zot: «Yoʻq — maʼruf (oʻ rinli) bilan (boʻ lsa boʻ ladi)» dedilar.