حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ هِنْدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ فَهَلْ عَلَىَّ جُنَاحٌ أَنْ آخُذَ مِنْ مَالِهِ مَا يَكْفِينِي وَبَنِيَّ قَالَ " خُذِي بِالْمَعْرُوفِ ".
(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Hind: «Ey Allohning Rasuli, albatta Abu Sufyon — xasis kishi; uning molidan — oʻ zim va bolalarimga yetadigan (narsa)ni — olsam, menga gunoh boʻ ladimi?» dedi. U zot: «Maʼruf (oʻ rinli) bilan ol» dedilar.