حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا اسْتَعَارَتْ مِنْ أَسْمَاءَ قِلاَدَةً فَهَلَكَتْ، فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً، فَوَجَدَهَا فَأَدْرَكَتْهُمُ الصَّلاَةُ وَلَيْسَ مَعَهُمْ مَاءٌ فَصَلَّوْا، فَشَكَوْا ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَنْزَلَ اللَّهُ آيَةَ التَّيَمُّمِ. فَقَالَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ لِعَائِشَةَ جَزَاكِ اللَّهُ خَيْرًا، فَوَاللَّهِ مَا نَزَلَ بِكِ أَمْرٌ تَكْرَهِينَهُ إِلاَّ جَعَلَ اللَّهُ ذَلِكِ لَكِ وَلِلْمُسْلِمِينَ فِيهِ خَيْرًا.
Urvaning otasi (Oishadan rivoyat qilib): Oisha dedi: «Men Asmodan bir marjon qarz olgan edim, u yoʻqoldi. Shunda Rasululloh ﷺ uni qidirgani bir kishini yubordilar, u uni topdi. Soʻng namoz vaqti kirdi, suv yoʻq edi; ular (tahoratsiz) namoz oʻqidi va buni Rasululloh ﷺ ga aytdi. Shunda tayammum oyati nozil boʻldi». Usayd ibn Huzayr Oishaga: «Alloh senga ajr bersin. Allohga qasamki, har qachon senga yoqmaydigan biror narsa yuz bersa, Alloh unda sen va musulmonlar uchun yaxshilik berdi», — dedi.