حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ ـ هُوَ غُنْدَرٌ ـ عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ قَالَ أَبُو مُوسَى لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ إِذَا لَمْ يَجِدِ الْمَاءَ لاَ يُصَلِّي. قَالَ عَبْدُ اللَّهِ لَوْ رَخَّصْتُ لَهُمْ فِي هَذَا، كَانَ إِذَا وَجَدَ أَحَدُهُمُ الْبَرْدَ قَالَ هَكَذَا ـ يَعْنِي تَيَمَّمَ وَصَلَّى ـ قَالَ قُلْتُ فَأَيْنَ قَوْلُ عَمَّارٍ لِعُمَرَ قَالَ إِنِّي لَمْ أَرَ عُمَرَ قَنِعَ بِقَوْلِ عَمَّارٍ.
Abu Voil (Abu Muso va Ibn Masʼud haqida) rivoyat qiladi: Abu Muso Abdulloh ibn Masʼudga: «Agar kishi (tahorat uchun) suv topmasa, namozni tark eta oladimi?» — dedi. Abdulloh: «Agar sen (ularga) tayammum qilishga izn bersang, ular suv boʻlsa ham, biri uni soviq deb topsa, tayammum qilaveradi», — dedi. Abu Muso: «Ammorning Umarga aytgan soʻzi-chi?» — dedi. Abdulloh: «Umar uning soʻziga qoniqmagandi», — dedi.