حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ وَاقِدِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ لاَ يَأْكُلُ حَتَّى يُؤْتَى بِمِسْكِينٍ يَأْكُلُ مَعَهُ، فَأَدْخَلْتُ رَجُلاً يَأْكُلُ مَعَهُ فَأَكَلَ كَثِيرًا فَقَالَ يَا نَافِعُ لاَ تُدْخِلْ هَذَا عَلَىَّ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " الْمُؤْمِنُ يَأْكُلُ فِي مِعًى وَاحِدٍ وَالْكَافِرُ يَأْكُلُ فِي سَبْعَةِ أَمْعَاءٍ ".
(Nofiʼ aytdi:) Ibn Umar (roziyallohu anhumo) — oʻ zi bilan (birga) yeydigan bir miskin (kambagʻ al) keltirilmaguncha — yemas edi. Men uning oldiga (birga) yeydigan bir kishini kiritdim; u koʻ p yedi. Shunda u (Ibn Umar): «Ey Nofiʼ, buni mening oldimga kiritma; men Paygʻambar ﷺni: ‹Moʻmin bir ichakda yeydi; kofir esa yetti ichakda yeydi› deb aytayotganlarini eshitganman» dedi.