حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، قَالَ أُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِضَبٍّ مَشْوِيٍّ، فَأَهْوَى إِلَيْهِ لِيَأْكُلَ فَقِيلَ لَهُ إِنَّهُ ضَبٌّ، فَأَمْسَكَ يَدَهُ، فَقَالَ خَالِدٌ أَحَرَامٌ هُوَ قَالَ " لاَ، وَلَكِنَّهُ لاَ يَكُونُ بِأَرْضِ قَوْمِي، فَأَجِدُنِي أَعَافُهُ ". فَأَكَلَ خَالِدٌ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْظُرُ. قَالَ مَالِكٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ بِضَبٍّ مَحْنُوذٍ.
(Xolid ibn al-Valid (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺga qovurilgan bir dabb (kaltakesak) keltirildi; u zot yeyish uchun unga (qoʻ l) choʻ zdilar. Unga: «Bu — dabb» deyildi; (shunda) u zot qoʻ llarini tortdilar. Xolid: «U harommi?» dedi. U zot: «Yoʻq; lekin u mening qavmimning yerida boʻ lmas edi; shu sababli men oʻ zimni undan hazar qilayotgan (jonim tortmayotgan) holda topyapman» dedilar. Bas, Xolid (uni) yedi — Rasululloh ﷺ esa qarab turar edilar. (Molik, Ibn Shihobdan: ‹qovurilgan (mahnuz) bir dabb› (deb rivoyat qildi).)