حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا فَرَغَ مِنْ طَعَامِهِ ـ وَقَالَ مَرَّةً إِذَا رَفَعَ مَائِدَتَهُ ـ قَالَ " الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَفَانَا وَأَرْوَانَا، غَيْرَ مَكْفِيٍّ، وَلاَ مَكْفُورٍ ـ وَقَالَ مَرَّةً الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّنَا، غَيْرَ مَكْفِيٍّ، وَلاَ مُوَدَّعٍ ـ وَلاَ مُسْتَغْنًى، رَبَّنَا ".
(Abu Umoma (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Paygʻambar ﷺ — taomini tugatganda (yoki bir marta: dasturxonini koʻ targan paytda) — (shunday) der edilar: «Alhamdu lillahillazi kafana va arvana, gʻ ayra makfiyyin va la makfur» — (yaʼni:) «Bizni kifoyalagan (toʻ ydirgan) va qondirgan (suvga qondirgan) Allohga hamdlar boʻ lsin; (Uning neʼmati) kam (kifoyasiz) emas, inkor (noshukrlik) qilinadigan emas» — (yoki bir marta:) «Alhamdu lillahi Robbana, gʻ ayra makfiyyin va la muvaddaʼin va la mustagʻ nan, Robbana» (deb aytar edilar).