حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي بُرَيْدٌ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ قَالَ وُلِدَ لِي غُلاَمٌ، فَأَتَيْتُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَمَّاهُ إِبْرَاهِيمَ، فَحَنَّكَهُ بِتَمْرَةٍ، وَدَعَا لَهُ بِالْبَرَكَةِ وَدَفَعَهُ إِلَىَّ، وَكَانَ أَكْبَرَ وَلَدِ أَبِي مُوسَى.
(Abu Muso (roziyallohu anhu) aytdi:) Mening bir oʻgʻ lim tugʻ ildi; men uni Paygʻambar ﷺning oldiga olib keldim. U zot unga Ibrohim deb ism qoʻ ydilar, uni bir xurmo bilan tahnik qildilar (xurmo chaynab ogʻ ziga surdilar), unga baraka (duosini) tiladilar va uni menga qaytarib berdilar. U — Abu Musoning eng katta bolasi edi.