حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ رَاشِدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ ـ وَاللَّفْظُ لِيَزِيدَ ـ عَنْ كَهْمَسِ بْنِ الْحَسَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ، أَنَّهُ رَأَى رَجُلاً يَخْذِفُ فَقَالَ لَهُ لاَ تَخْذِفْ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْخَذْفِ ـ أَوْ كَانَ يَكْرَهُ الْخَذْفَ ـ وَقَالَ " إِنَّهُ لاَ يُصَادُ بِهِ صَيْدٌ وَلاَ يُنْكَى بِهِ عَدُوٌّ، وَلَكِنَّهَا قَدْ تَكْسِرُ السِّنَّ وَتَفْقَأُ الْعَيْنَ ". ثُمَّ رَآهُ بَعْدَ ذَلِكَ يَخْذِفُ فَقَالَ لَهُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ نَهَى عَنِ الْخَذْفِ. أَوْ كَرِهَ الْخَذْفَ، وَأَنْتَ تَخْذِفُ لاَ أُكَلِّمُكَ كَذَا وَكَذَا.
(Abdulloh ibn Mugʻ affal (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, u bir kishini xazf (tosh otish) qilayotganini koʻ rib, unga: «Xazf qilma; chunki Rasululloh ﷺ xazfdan qaytargan edilar — yoki xazfni yoqtirmas edilar — va: ‹U bilan na ov ovlanadi, na dushman yaralanadi; lekin u tishni sindiradi va koʻ zni chiqaradi (oʻ yadi)› dedilar» dedi. Soʻng u (kishi)ni — bundan keyin (yana) xazf qilayotganini — koʻ rdi va unga: «Men senga Rasululloh ﷺdan — u zot xazfdan qaytarganlarini (yoki xazfni yoqtirmaganlarini) — soʻzlab beraman, sen esa (yana) xazf qilyapsanmi! Men sen bilan mana bunday-mana bunday (uzoq vaqt) gaplashmayman» dedi.