حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ بَيَانٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ إِنَّا قَوْمٌ نَصِيدُ بِهَذِهِ الْكِلاَبِ. فَقَالَ " إِذَا أَرْسَلْتَ كِلاَبَكَ الْمُعَلَّمَةَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ، فَكُلْ مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ، وَإِنْ قَتَلْنَ إِلاَّ أَنْ يَأْكُلَ الْكَلْبُ، فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ يَكُونَ إِنَّمَا أَمْسَكَهُ عَلَى نَفْسِهِ، وَإِنْ خَالَطَهَا كِلاَبٌ مِنْ غَيْرِهَا فَلاَ تَأْكُلْ ".
(Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Rasululloh ﷺdan soʻradim, (shunday) dedim: «Biz — mana shu itlar bilan ov qiladigan qavmmiz.» U zot: «Oʻ rgatilgan itlaringni qoʻ yib yuborib, Allohning nomini zikr qilgan boʻ lsang, ular sizlar uchun ushlab bergan (ov)dan — ular (uni) oʻ ldirsa ham — ye; magar it (oʻ zi) yesa (yema); chunki men — uni faqat oʻ zi uchun ushlagan boʻ lishidan — qoʻ rqaman. Agar unga boshqa itlar aralashsa, yema» dedilar.