حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَهُ جَاءٍ فَقَالَ أُكِلَتِ الْحُمُرُ، ثُمَّ جَاءَهُ جَاءٍ فَقَالَ أُكِلَتِ الْحُمُرُ. ثُمَّ جَاءَهُ جَاءٍ فَقَالَ أُفْنِيَتِ الْحُمُرُ. فَأَمَرَ مُنَادِيًا فَنَادَى فِي النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يَنْهَيَانِكُمْ عَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ، فَإِنَّهَا رِجْسٌ. فَأُكْفِئَتِ الْقُدُورُ وَإِنَّهَا لَتَفُورُ بِاللَّحْمِ.
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺning oldiga bir keluvchi kelib: «Eshaklar yeyildi» dedi; soʻng (yana) bir keluvchi kelib: «Eshaklar yeyildi» dedi; soʻng (yana) bir keluvchi kelib: «Eshaklar (tugab) bitirildi» dedi. Shunda u zot bir munodiyga buyurdilar; u odamlar ichida: «Albatta Alloh va Uning Rasuli sizlarni xonaki (uy) eshaklari goʻshtidan qaytaradi; chunki u — najas(dir)» deb nido qildi. Bas, qozonlar — goʻsht bilan qaynab turgan holda — toʻ nkarib (toʻ kib) tashlandi.