حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ الدَّابَّةِ، تَمُوتُ فِي الزَّيْتِ وَالسَّمْنِ وَهْوَ جَامِدٌ أَوْ غَيْرُ جَامِدٍ، الْفَأْرَةِ أَوْ غَيْرِهَا قَالَ بَلَغَنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ بِفَأْرَةٍ مَاتَتْ فِي سَمْنٍ، فَأَمَرَ بِمَا قَرُبَ مِنْهَا فَطُرِحَ ثُمَّ أُكِلَ، عَنْ حَدِيثِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ.
(Zuhriy — yogʻ da oʻ ladigan jonzot (haqida) — qotgan yoki qotmagan (yogʻ ), sichqon yoki boshqasi (haqida) — (shunday) dedi:) «Bizga yetib keldiki, Rasululloh ﷺ — bir yogʻ (samn)da oʻ lgan sichqon haqida — uning atrofidagi (qism)ni (olib) tashlashni buyurdilar, soʻng (qolgani) yeyildi — Ubaydulloh ibn Abdulloh hadisidan.»