حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِسَرِفَ وَأَنَا أَبْكِي، فَقَالَ " مَا لَكِ أَنَفِسْتِ ". قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ " هَذَا أَمْرٌ كَتَبَهُ اللَّهُ عَلَى بَنَاتِ آدَمَ اقْضِي مَا يَقْضِي الْحَاجُّ غَيْرَ أَنْ لاَ تَطُوفِي بِالْبَيْتِ ". وَضَحَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ نِسَائِهِ بِالْبَقَرِ.
(Oisha (roziyallohu anho) aytdi:) Rasululloh ﷺ mening oldimga Sarifda kirdilar — men yigʻ layotgan edim. U zot: «Senga nima boʻ ldi, hayz koʻ rdingmi?» dedilar. Men: «Ha» dedim. U zot: «Bu — Alloh Odam qizlariga yozgan (taqdir qilgan) bir ish(dir); hoji (kishi) bajaradigan (amal)larni bajar — faqat Baytni tavof qilma» dedilar. Rasululloh ﷺ oʻ z ayollari nomidan sigir (qurbon) qildilar.