حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، قَالَ كُنْتُ قَائِمًا عَلَى الْحَىِّ أَسْقِيهِمْ ـ عُمُومَتِي وَأَنَا أَصْغَرُهُمُ ـ الْفَضِيخَ، فَقِيلَ حُرِّمَتِ الْخَمْرُ. فَقَالُوا أَكْفِئْهَا. فَكَفَأْتُهَا. قُلْتُ لأَنَسٍ مَا شَرَابُهُمْ قَالَ رُطَبٌ وَبُسْرٌ. فَقَالَ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَنَسٍ وَكَانَتْ خَمْرَهُمْ. فَلَمْ يُنْكِرْ أَنَسٌ. وَحَدَّثَنِي بَعْضُ أَصْحَابِي أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسًا يَقُولُ كَانَتْ خَمْرَهُمْ يَوْمَئِذٍ.
(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Men qabila (xalq) ustida turib, ularga — amakilarimga — fazix (sharbat) quyar edim; men ularning eng kichigi edim. (Shu payt): «Xamr harom qilindi» deyildi. Ular: «Uni toʻ kib tashla» dedi; men uni toʻ kib tashladim. (Roviy:) Men Anasga: «Ularning ichimligi nima edi?» dedim. U: «Rutab (yumshoq xurmo) va busr (xom xurmo)» dedi. Abu Bakr ibn Anas: «U ularning xamri edi» dedi; Anas (buni) inkor qilmadi. (Yana baʼzi sheriklarim Anasni: ‹U oʻ sha kunlarda ularning xamri edi› deganini eshitdi.)